سنگی که سر مبارک امام حسین (ع) روی آن قرار داده شد

در «مشهد النقطه» شهر حلب که محل زیارت عاشقان اهل  بیت است، سنگی است که سر مبارک امام حسین(ع) روی آن قرار داده شده و قطره خونی روی آن ریخته شد که مورد اهتمام مسلمانان قرار  گرفت و از آن سنگ محافظت کردند.



ادامه مطلب
طبقه بندی: دینی و مذهبی، 
برچسب ها:امام حسین، محرم، عاشورا،
تاریخ نگارش: دوشنبه 2 دی 1392 + نظرات ()

قیام حسینى

یزید پس از معاویه بر تخت حكومت اسلامى تكیه زد و خود را امیرالمؤمنین خواند و براى این كه سلطنت ناحق و ستمگرانه اش را تثبیت كند، مصمم شد براى نامداران و شخصیت هاى اسلامى پیامى بفرستد و آنان را به بیعت با خویش بخواند. به همین منظور، نامه اى به حاكم مدینه نوشت و در آن یادآور شد كه براى من از حسین (ع) بیعت بگیر و اگر مخالفت نمود بقتلش برسان .



ادامه مطلب
طبقه بندی: دینی و مذهبی، 
برچسب ها:امام حسین، محرم، عاشورا،

امام حسین (ع) در زمان معاویه

چون امام حسن از دنیا رحلت فرمود، به گفته رسول خدا (ص) و امیرالمؤمنین (ع) و وصیت حسن بن على (ع) امامت و رهبرى شیعیان به امام حسین (ع) منتقل شد و از طرف خدا مأمور رهبرى جامعه گردید. امام حسین (ع) می دید كه معاویه با اتكا به قدرت، بر اریكه حكومت اسلام به ناحق تكیه زده، سخت مشغول تخریب اساس جامعه اسلامى و قوانین خداوند است و از این حكومت پوشالى مخرب به سختى رنج می برد، ولى نمی توانست دستى فراز آورد و قدرتى فراهم كند تا او را از جایگاه حكومت اسلامى پایین بكشد، چنانچه برادرش امام حسن (ع) نیز وضعى مشابه او داشت.

امام حسین (ع) می دانست اگر تصمیمش را آشكار سازد و به سازندگى قدرت بپردازد، پیش از هر جنبش و حركت مفیدى به قتلش می رسانند، ناچار دندان بر جگر نهاد و صبر را پیشه ساخت كه اگر بر می خاست، پیش از اقدام،به دسیسه كشته می شد، از این كشته شدن هیچ نتیجه اى گرفته نمی شد. بنابراین تا معاویه زنده بود، چون برادر زیست و علم مخالفت هاى بزرگ نیفراخت، جز آن كه گاهى محیط و حركات و اعمال معاویه را به باد انتقاد می گرفت و مردم رابه آینده نزدیك امیدوار می ساخت كه اقدام مؤثرى خواهد نمود.

در تمام طول مدتى كه معاویه از مردم براى ولایتعهدى یزید، بیعت می گرفت، حسین (ع) به شدت با او مخالفت كرد، و هرگز تن به بیعت یزید نداد و ولیعهدى او را نپذیرفت و حتى گاهى سخنانى تند به معاویه گفت و یا نامه اى كوبنده براى او نوشت. (1) معاویه هم در بیعت گرفتن براى یزید، به او اصرارى نكرد و امام (ع) همچنین بود و ماند تا معاویه درگذشت.

پانویس ها:

(1)  رجال كشى، ص 94 - كشف الغمة، ج 2، ص 206.




طبقه بندی: دینی و مذهبی، 
برچسب ها:امام حسین، محرم، عاشورا،

رفتار امام حسین (ع) با برادرش

پس از شهادت حضرت على (ع)، به فرموده رسول خدا (ص) و وصیت امیرالمؤمنین (ع) امامت و رهبرى شیعیان به حسن بن على (ع)، فرزند بزرگ امیرالمؤمنین (ع)، منتقل گشت و بر همه مردم واجب و لازم آمد كه به فرامین پیشوایشان امام حسن (ع) گوش فرا دهند. امام حسین (ع) كه دست پرورده وحى محمدى و ولایت علوى بود، همراه و همكار و همفكر برادرش بود. چنان كه وقتى بنا بر مصالح اسلام و جامعه مسلمانان و به دستور خداوند بزرگ، امام حسن (ع) مجبور شد كه با معاویه صلح كند و آن همه ناراحتی ها را تحمل نماید، امام حسین (ع) شریك رنج هاى برادر بود و چون می دانست كه این صلح به صلاح اسلام و مسلمین است، هرگز اعتراض به برادر نداشت.

حتى یك روز كه معاویه، در حضور امام حسن (ع) و امام حسین (ع) دهان آلوده اش را به بدگویى نسبت به امام حسن (ع) و پدر بزرگوارشان امیرمؤمنان (ع) گشود، امام حسین (ع) به دفاع برخاست تا سخن در گلوى معاویه بشكند و سزاى ناهنجاریش را به كنارش بگذارد، ولى امام حسن (ع) او را به سكوت و خاموشى فراخواند، امام حسین (ع) پذیرا شد و به جایش بازگشت، آن گاه امام حسن (ع) خود به پاسخ معاویه برآمد، و با بیانى رسا و كوبنده خاموشش ساخت. (1)

پانویس ها:

(1) ارشاد مفید، ص 173.




طبقه بندی: دینی و مذهبی، 
برچسب ها:امام حسین، محرم، عاشورا،
(تعداد کل صفحات: 10)     1  2  3  4  5  6  7  ...  

...