تبلیغات
هِنــــا و مِنـــــا - مطالب ابر مولانا
هِنــــا و مِنـــــا
درسی، آموزشی، مدیریت و معاونت، پرورشـی، تحقیق، پژوهش، سرگرمی، بهداشتی، پزشكی
نتیجه تصویری برای شعر عشق



طبقه بندی: متـون عاشقـانه،
برچسب ها: عشق، زندگی، مولانا،
جمعه 9 آذر 1397----[ نظرات ]

http://file.mihanblog.com//public/user_data/user_files/446/1336802/00.jpg


اندر طلب دوست همی بشتابم

 

عمرم به کران رسید و من در خوابم

 

گیرم که وصال دوست در خواهم یافت

 

این عمر گذشته را کجا دریابم

 

مولانا






طبقه بندی: شعر و مشاعره،
برچسب ها: وصال دوست، طلب دوست، دوست، مولانا، عمر، خواب،
چهارشنبه 16 اسفند 1396----[ نظرات ]

عاقبت

 

در دل و جان خانه کردی عاقبت

 

هر دو را دیوانه کردی عاقبت

 

ای ز عشقت عالمی ویران شده

 

قصدِ این ویرانه کردی عاقبت

 

من تو را مشغول می کردم دلا

 

یاد آن افسانه کردی عاقبت

 

عشق را بی خویش بردی در حَرَم

 

عقل را بیگانه کردی عاقبت

 

دانه ای بیچاره بودم زیر خاک

 

دانه را دُردانه کردی عاقبت

 

مولانا




طبقه بندی: شعر و مشاعره،
برچسب ها: عاقبت، مولانا، مولوی، عشق، عقل، دیوانه، افسانه،
پنجشنبه 18 آذر 1395----[ نظرات ]

همراهی با عاشقان

 

ﯾﮏ ﺩﻡ ﺑﯿﺎ ﺑﺎ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﺩﺳﺘﯽ ﺑﭽﺮﺧﺎﻥ ﻭ ﺑﺮﻭ

ﭼﺮﺧﯽ ﺑﺰﻥ، ﻣﺴﺘﯽ ﻧﻤﺎ، ﺩﻝ ﺭﺍ ﺑﺸﻮﺭﺍﻥ ﻭ ﺑﺮﻭ

ﺗﺎ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﻭﺍﭘﺴﯿﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﻧﺒﯿﻨﺪ ﺷﻮﺭ ﻭﺻﻞ

ﺩﺭ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺭﻭﺯ ﻓﻠﮏ، ﭼﺮﺧﯽ ﺑﭽﺮﺧﺎﻥ ﻭ ﺑﺮﻭ

ﻣﻦ ﺩﺭ ﻫﻮﺍﯼ ﻭﺻﻞ ﺗﻮ ﻫﻔﺖ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﮔﺸﺘﻪ ﺍﻡ

ﺗﻮ ﺑﺎ ﺟﻤﺎﻝ ﻫﺴﺘﯿﺖ، ﻣﯽ ﺭﺍ ﺑﺠﻮﺷﺎﻥ ﻭ ﺑﺮﻭ

ﺍﺯ ﺩﻝ ﮔﺮﯾﺰﺍﻧﻢ ﻣﮑﻦ، ﺑﺎ ﻋﺸﻖ ﺁﺯﺍﺭﻡ ﻣﮑﻦ

ﺳﺎﻗﯽ ﺷﺮﺍﺑﺖ ﺭﺍ ﺑﺮﯾﺰ، ﻣﺴﺘﻢ ﺑﮕﺮﺩﺍﻥ ﻭ ﺑﺮﻭ

ﺍﺯ ﻓﺮﺵ ﮔﺮ ﻓﺎﺭﻍ ﺷﺪﻡ ﺑﺎ ﻋﺮﺵ ﺩﻣﺴﺎﺯﻡ ﻧﻤﺎ

ﺑﺮ ﺩﺍﺭ ﻓﺮﺵ ﻋﺮﺷﯿﺎﻥ، ﻃﺮﺣﯽ ﺩﺭﺍﻧﺪﺍﺯ ﻭ ﺑﺮﻭ

ﮔﻔﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺁﻣﺪﯼ، ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺁﻣﺪﯼ

ﺑﺎ ﮔﺮﺩﺵ ﻣﺴﺘﺎﻧﻪ ﺍﺕ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻣﭙﯿﭽﺎﻥ ﻭ ﺑﺮﻭ

ﻣﺎ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﯾﻢ ﺯﺍﺭ ﻭ ﭘﺮﯾﺸﺎﻥ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ

ﺑﺮ ﺧﺎﮎ ﭘﺎﮎ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ، ﭼﺸﻤﯽ ﺑﯿﺎﻧﺪﺍﺯ ﻭ ﺑﺮﻭ

ﺩﺭ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺗﻠﺦ ﻣﺎ، ﺟﺎﻥ ﺭﺍ ﻏﻨﯿﻤﺖ ﻣﯽ ﺑﺮﻧﺪ

ﺑﺮ ﭘﯿﮑﺮ ﺧﻮﻧﯿﻦ ﻣﺎ، ﺍﺷﮑﯽ ﺑﯿﺎﻓﺸﺎﻥ ﻭ ﺑﺮﻭ

ﺍﯼ ﺟﺎﻥ ﺟﺎﻥ ﺍﻓﺮﻭﺧﺘﻪ، ﺟﺎﻥ ﻫﺎ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺖ ﺳﻮﺧﺘﻪ

ﺗﻦ ﻫﺎﯼ ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺒﯿﻦ، ﺟﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺴﻮﺯﺍﻥ ﻭ ﺑﺮﻭ

ﺍﺯ ﻣﺤﺸﺮ ﺭﺿﻮﺍﻧﯿﺖ ﺟﺎﻧﯽ ﺩﮔﺮ ﺩﺍﺭﻡ ﻃﻠﺐ

ﺍﯾﻦ ﺟﺎﻥ ﻣﺤﺰﻭﻥ ﺭﺍ ﺑﮕﯿﺮ، ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻨﻮﺷﺎﻥ ﻭ ﺑﺮﻭ

حضرت مولانا




طبقه بندی: شعر و مشاعره،
برچسب ها: همراهی با عاشقان، عاشقان، عاشقانه، مولوی، مولانا، ﻋﺎﺷﻖ، عشق،
چهارشنبه 11 آذر 1394----[ نظرات ]

جان عاشق

گر جان عاشق دم زند آتش در این عالم زند

وین عالم بی اصل را چون ذره ها برهـم زند

عالم همه دریا شود دریا ز هیبت لا شود

آدم نمانـد و آدمی گر خویش با آدم زنــد

دودی برآید از فلک نی خلق ماند نی ملک

زان دود ناگـه آتشی بر گنبـــد اعظم زنـــد

بشکافد آن دم آسمان نی کون ماند نی مکان

شوری درافتد در جهان، وین سور بــر ماتم زند

گه آب را آتش بـــرد گـه آب آتش را خــورد

گه موج دریای عدم بر اشهب و ادهم زند

خورشید افتـد در کمــی از نـــور جـــان آدمی

کم پرس از نامحرمان آن جا که محرم کم زند

مریـــخ بگذارد نری دفتـــر بسوزد مشتری

مه را نماند، مِهتری، شادّیِ او بر غم زند

افتد عطارد در وحل آتش درافتد در زحل

زهــره نماند زهـــره را تا پـرده خرم زند

نی قوس ماند نی قزح نی باده ماند نی قدح

نی عیش ماند نی فرح نی زخم بر مرهم زند

نی آب نقــاشی کنـــد نی بــاد فـــراشی کنـــد

نی باغ خوش باشی کند نی ابر نیسان نم زنـد

نی درد ماند نی دوا نی خصم ماند نی گوا

نی نای ماند نی نوا نی چنگ زیر و بم زند

اسباب در باقی شود ساقی به خود ساقی شود

جــــان ربــی الاعلــی گود دل ربــی الاعلــم زنـد

برجه که نقاش ازل بار دوم شد در عمل

تا نقش های بی بدل بر کسوت معلم زند

حق آتشی افروخته تا هر چه ناحق سوخته

آتش بســوزد قلب را بـــر قلب آن عالــم زند

خورشید حق دل شرق او شرقی که هر دم برق او

بــــر پـــوره ادهــم جهـــد بـــر عیسی مریـــم زنـــد

مولانا




طبقه بندی: شعر و مشاعره،
برچسب ها: جان عاشق، عاشق، مولانا، مولوی،
دوشنبه 4 اسفند 1393----[ نظرات ]
ای قوم به حج رفته، کجایید؟ کجایید؟

معشوق همین جاست، بیایید! بیایید!


معشوق تو همسایه ی دیوار به دیوار

در بادیه سرگشته شما در چه هوایید؟


گر صورتِ بی صورت معشوق ببینید

هم حاجی و هم کعبه و هم خانه شمایید


صد بار ازین راه بدان خانه برفتید

یک بار ازین خانه بر این بام برآیید


گر قصد شما دیدن آن خانه ی جان است

اول رخ آیینه به صیقل بزدایید


احرام چو بستید،از آن خانه برستید

از خرقه ی ناموس به کلی بدرآیید


آن خانه لطیفست، نشان هاش مگویید

از خواجه ی آن خانه نشانی بنمایید


کو دسته ای از گل؟ اگر آن باغ بدیدید

کو گوهری از جان؟ اگر از بحر جدایید


با این همه آن رنج شما گنج شما باد

افسوس که بر گنج شما پرده شمایید


روبند گشایید ز سرپرده ی اسرار

پس خویش بدانید که سلطان،نه گدایید


گنجید نهان گشته در این توده ی پر خاک

چون قرص قمر زابر سیه باز برآیید


سلطان جهان مفخر تبریز نماید

اشکال عجائب که شما روح فزایید


از پرتو رویش دو جهان نور بیابد

تصویر عجائب به چه شیوه بنمایید؟




طبقه بندی: شعر و مشاعره،
برچسب ها: حج، حاجی، مولانا، دیوان شمس،
شنبه 12 مهر 1393----[ نظرات ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ

بهترین مطالب درسی، آموزشی، مدیریت و معاونت، پرورشـی، تحقیق، پژوهش، سرگرمی، بهداشتی، پزشكی
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :